
به گزارش خبرنگار تابناک از استان آذربایجان غربی، کلانشهر ارومیه به عنوان مرکز استان آذربایجان غربی، همواره به داشتن تفرجگاههای طبیعی مانند دریاچه ارومیه، تفرجگاه بند و پارکهای ساحلی افتخار کرده است، اما با تغییر سبک زندگی و نیاز نسل جوان به تفریحات هیجانی و مدرن، دیگر نمیتوان تنها به فضای سبز و رستورانهای سنتی بسنده کرد و نیاز به فضاهای سرپوشیده و شهربازیهای مجهز در شهری که نیمی از سال را با سرمای هوا سپری میکند، بیش از هر زمان دیگری احساس میشود.
در سالهای اخیر، شهرداری و شورای شهر ارومیه بارها از بستههای سرمایهگذاری و پروژههای بزرگ تفریحی سخن گفتهاند، اما خروجی ملموس این وعدهها در سطح شهر بسیار ناچیز بوده است و بسیاری از پروژههایی که قرار بود "دیزنیلند" منطقه باشند، یا در پیچ و خم بروکراسی اداری متوقف شدهاند و یا به دلیل عدم حمایت از سرمایهگذار به بنبست خوردهاند.
این گزارش در پی پاسخ به این پرسش است که چرا با وجود تقاضای بالای اجتماعی، ارومیه هنوز از داشتن یک شهربازی در شأن شهروندان محروم است؟ آیا مشکل در نبود بودجه است یا مدیریت نامناسب منابع و عدم جذب هوشمندانه سرمایهگذار، ترمز توسعه تفریحی این شهر را کشیده است؟
ظرفیتهای نیمهجان؛ از «چیچست» تا «بند»
تفرجگاه بند ارومیه سالهاست که بار اصلی تفریحات این شهر را به دوش میکشد، اما این منطقه عملاً به مسیری برای رستورانگردی تبدیل شده و فاقد امکانات تفریحی ساختاریافته برای کودکان و نوجوانان است. از سوی دیگر، دهکده باری و مجتمع چیچست که روزگاری نماد تفریحات مدرن در شمال غرب کشور بودند، اکنون با مشکلات زیرساختی و مسافت طولانی از مرکز شهر روبهرو هستند که عملاً دسترسی روزمره را برای خانوادهها دشوار کرده است.
پارکهای ساحلی ارومیه مانند پارک ائللرباغی و گوللرباغی اگرچه در حوزه فضای سبز و پیادهروی موفق عمل کردهاند، اما در تجهیز به دستگاههای بازی استاندارد بسیار فقیر هستند و دستگاههای فرسوده و قدیمی در برخی پارکهای محلی نه تنها جذابیتی ندارند، بلکه از لحاظ ایمنی نیز با استانداردهای روز فاصله زیادی دارند. این وضعیت نشاندهنده نبود یک نگاه سیستمی به مقوله "تفریح شهری" در برنامهریزیهای کلان است.
نبود سینماهای چندبعدی، پارکهای آبی سرپوشیده و مراکز بازیهای دیجیتال مدرن باعث شده است تا بخشی از سرمایههای اقتصادی شهروندان برای دریافت این خدمات به شهرهای مجاور یا حتی خارج از کشور سرازیر شود و این در حالی است که ارومیه به دلیل هممرزی با سه کشور، بهترین پتانسیل را برای جذب توریست تفریحی دارد که متأسفانه مغفول مانده است.
چرا مسئولان برای مردم مکان تفریحی نمیسازند
یکی از اصلیترین دلایل عدم توسعه مکانهای تفریحی، نگاه «هزینهبر» به جای نگاه «درآمدزا» در میان برخی مدیران شهری است، ساخت پروژههای بزرگ تفریحی نیازمند بودجههای کلان است که معمولاً از توان مستقیم شهرداریها خارج است و از سوی دیگر، اولویتبندی پروژهها غالباً به سمت زیرساختهای عمرانی و آسفالت معابر سوق پیدا میکند و مقوله تفریح در پلههای آخر اهمیت قرار میگیرد.
بروکراسی پیچیده اداری و دشواری در صدور مجوزها، انگیزه را از بخش خصوصی میگیرد و سرمایهگذاری که قصد دارد یک شهربازی مدرن احداث کند، با سدی از استعلامات و نامهنگاریهای خستهکننده روبهرو میشود که در نهایت منجر به فرار سرمایه از شهر میگردد و عدم ثبات در مدیریت شهری و تغییرات پیاپی در بدنه تصمیمگیر نیز باعث شده تا پروژههای بلندمدت تفریحی در میان راه رها شوند.
علاوه بر این، نبود بستههای حمایتی و مشوقهای مالیاتی برای سرمایهگذاران حوزه گردشگری و تفریح در ارومیه، باعث شده تا ریسک سرمایهگذاری در این بخش بالا برود و مسئولان به جای ارائه زمین و تسهیلات، گاهی با قیمتگذاریهای غیرکارشناسی بر روی زمینهای تفریحی، مانع از ورود بخش خصوصی قدرتمند به این حوزه میشوند.
معمای شهربازی ارومیه؛ چرا سرمایهگذاری نمیشود
سرمایهگذاری در شهربازی به دلیل هزینه بالای خرید دستگاههای استاندارد و نگهداری آنها، زمانی توجیه اقتصادی دارد که امنیت سرمایه تضمین شود.
در ارومیه، به دلیل عدم وجود یک طرح جامع گردشگری، سرمایهگذاران نسبت به بازگشت سرمایه خود تردید دارند و بسیاری از پروژههای کوچک شهربازی نیز به دلیل عدم رعایت استانداردهای ملی، توسط اداره استاندارد پلمب شدهاند که این خود ضربهای به اعتماد سرمایهگذاران بوده است.
یکی دیگر از عوامل، فصلی بودن تفریحات در ارومیه است، سرمایهگذاران تمایل دارند پروژههایی را اجرا کنند که در تمام فصول سال سوددهی داشته باشد، اما کمبود حمایت برای ساخت مجموعههای سرپوشیده باعث شده تا شهربازیهای روباز در نیمی از سال تعطیل بمانند و این موضوع جذابیت سرمایهگذاری را به شدت کاهش داده است.
در نهایت، تداخل وظایف بین نهادهای مختلف مانند راه و شهرسازی، میراث فرهنگی و شهرداری باعث شده تا زمینهای مستعد برای احداث شهربازی در بلاتکلیفی باقی بمانند.
تا زمانی که یک پنجره واحد برای حمایت از سرمایهگذار در حوزه تفریحات شهری ایجاد نشود، نمیتوان انتظار داشت که چرخهای غولپیکر شهربازی در ارومیه به حرکت درآیند و شهروندان ارومیهای همچنان منتظرند تا ببینند چه زمانی وعدههای "دنیای بازی" و "شهربازیهای مدرن" از روی کاغذ به صحن شهر میآیند.
انتهای پیام/