محمدرضا عارف به مجلس راه یافت و احمد توکلی از رسیدن به آن باز ماند. اما هر دو، مردم را به رعایت اخلاق انتخاباتی دعوت کردند. به این دو می توان سید کمال الدین سجادی، حسن رسولی، مسعود پزشکیان، نعمتی و زهره الهیان و بسیاری دیگر را می توان افزود. اما چرا غالب و مغلوب انتخابات، ساز همراهی کوک کرده اند؟! آیا باید خوش بین بود یا تردید به دل راه داد؟
کد خبر: ۱۹۰۸۹۱
تاریخ انتشار: ۱۲ اسفند ۱۳۹۴ - ۰۹:۰۰ 02 March 2016
محمدرضا عارف به عنوان سرلیست جریان اصلاحات در پایتخت در بیانیه خود پس از اتمام انتخابات در دور اول اعلام کرد «ضمن آرزوی توفیق برای تمامی منتخبین مردم در مجلس شورای اسلامی از درگاه ایزد متعال، از ایشان تقاضا دارم، رفتار درچارچوب قانون و اخلاق،  گفتار بر مدار صداقت و تصمیم بر مبنای عقلانیت را سرلوحه تمام تصمیمات و اقدامات خود قرار دهند.» احمد توکلی نیز با تشکر از شهروندان تهرانی حاضر در انتخابات اعلام کرد: «خود و تمام منتخبان محترم را به اخلاق، گفت‌وگو، تفاهم و وحدت دعوت می‌کنم.» این بیانیه ها منجر به این سوال می شود که آیا این هم نوایی سیاسی میان جریان راست و چپ را باید به فال نیک گرفت؟

به گزارش «تابناک» طی شبانه روز گذشته به رسم مالوف در بافت سیاسی کشور اظهارنظرهای سیاسی پیرامون انتخابات تشدید شده و تشکر از مشارکت بالای ملت ایران در راس ایده های سخنرانان و تحلیلگران سیاسی بوده است. اما چیزی که در این میان نگاه ها را به خود جلب می کند این است که دومین مولفه در اکثر این بیانیه ها، سخنرانی ها و اظهار نظرهای «رعایت اخلاق» است؛ که البته تعابیر مختلفی نیز برای آن به کار رفته است.  

در این میان افراد بسیاری از ادبیات اخلاق گرایانه پس از انتخابات دم زده اند. زهره الهیان که در لیست اصولگرایان قرار داشته و به مجلس نرسیده تا نعمتی که با رای مردم به مجلس دهم خواهد رفت، به عنوان نامزدهای موفق و ناموفق انتخابات هفتم اسفند 1394 از ادبیات مشترکی بهره جستنند. از سوی دیگر جریانات سیاسی نیز چنین واکنشی را زا خود نشان دادند. سخنگوی جبهه پیروان خط امام (ره) و رهبری در کنار حسن رسولی که عضو شورای عالی سیاست گزاری اصلاح طلبان است هر دو نگاهی مشابه به فضای پسا انتخاباتی داشته و بر تعامل و همکاری اخلاقی تاکید کرده اند. اما در این میان برخی با دیده تردید به این ماجرا می نگرند. 

آیا کاسه ای زیر نیم کاسه است؟!

اگر بخواهیم با عینک بدبین ها به رفتار سیاسیون نگاه کنیم، شاید بگوییم که اصولگرایان که توفیقی در تهران نداشته و چهره های برجسته و شناخته شده آنها که از این شهر راهی به مجلس نیافته اند، از تجربه شرایط اصلاح طلبان در مجالس دهه 70 واهمه دارند. به بیان دیگر شاید این اخلاق مداری آنها ریشه در این داشته باشند که نمی خواهند به صورت کامل از عرصه سیاسی کشور خارج شوند. بنابراین از در دوستی و همکاری وارد شده اند. به بیان دیگر بدبین ها معتقدند که اصولگرایان با دعوت سیاسیون جناح پیروز به اخلاق مداری در راستای خدمت گذاری به مردم، عملا می خواهند آنها را از تسویه حساب سیاسی منصرف کنند. 

با همین بدبینی می توانیم بگوییم: اما در سوی دیگر معادله شاید عجیب به نظر برسد که اصلاح طلبان دنبال بازی سیاسی از دعوت به اخلاق باشند. اما یک سناریو پنهان را می توان در این راستا شناسایی کرد. مجلس نهم که در اختیار اکثریت مطلق اصولگرایان است هنوز فرصت دارد تا دولت روحانی را تحت فشار قرار دهد. لایحه بودجه سال 95، لایحه برنامه توسعه و استیضاح یا سوال از وزرای مختلف خصوصا وزرای اقتصاد و نفت را می توان از ابزارهایی دانست که مجلس اصولگرا به دولت روحانی فشار بیاورد. 

و بدبینانه می توانیم نتیجه بگیریم که جریان اعتدالگرا و اصلاح طلب که می خواهد هیچ هزینه ای برای تنش زدایی با دولت نپردازد، نمی خواهد طی 3 ماه باقی مانده تا آغاز مجلس دهم، هیچ اختلافی میان قوه مجریه و مقننه ایجاد شود. لذا اصلاح طلبان با شیطنت خود در تلاشند تا با دراز کردن دست دوستی و همگرایی اخلاق مدارانه در راستای خدمت، از کارشکنی اصولگرایان بکاهند. 

اما این همه بدبینانه نگاه کردن به سیاست باعث می شود که نتایج بسیار اشتباهی بگیریم.

بیایید خوش بین باشیم 

اصلاح طلبان از همان آغاز با شعار رعایت اخلاق و قانون وارد گفتمان سیاسی کشور شدند. تاکید محمدرضا عارف بر مشارکت و اشاره های متعدد امثال کواکبیان و تاجیک به عدم قهر با صندوق های رای از ماه ها پیش همگی بیانگر این واقعیت است که اصلاح طلبان به مشارکت فعال در سیاست ایمان داشته و می خواهند شیرینی این پیروزی را با تمام کشور تقسیم کنند. از این طریق آنها می توانند جایگاه اجتماعی خود را تقویت کرده و در نتیجه جامعه را برای بهره برداری از فرصت های پسابرجام آماده کنند. 

اصولگرایان نیز تمکین به قانون را، آن هم پس از یک شکست سنگین، یک فرصت می پندارند. این رفتار صبورانه آنها عملا به یک کلاس درس اخلاق مبدل شده است. حدادعادل بسیار آرام به طنزهای متعدد علیه خود پاسخ داده و سید کمال الدین سجادی، سخنگوی جبهه پیروان خط امام (ره) و رهبری پذیرفتن نتایج انتخابات و عملکرد نهادهای نظارتی را از ویژگی‌های برجسته رعایت اخلاق انتخاباتی دانست و می گوید:‌ جریان‌های سیاسی باید از ایجاد چالش یا تهمت و اتهام‌زنی نسبت به یکدیگر پرهیز کرده و شرایط را برای حفظ کار آمدی مجلس و فراهم شدن زمینه های پیشرفت کشور مهیا کنند.

با این تفاسیر بدیهی است که اصولگرایان الگوی تمکین در مقابل نتایج انتخابات را به زیبایی ارائه می دهند تا نه تنها اعتماد به نظام سیاسی و صداقت آن در انتخابات ها احیا شود، بلکه با این معیار بتوان واکنش های پیشین یا آتی به انتخابات را ارزیابی کرد. اصلاح طلبان نیز ترجیح می دهند تا با سکوت و عدم جنجال خبری اعتماد مردم را از دست ندهند. هیچ تردیدی وجود ندارد که فشارهای اقتصادی بر مردم همچنان تداوم داشته و مردم انتطار دارند تا دولت و مجلس به دور از رقابت سیاسی، به دنبال رفع مشکلات مردم باشند. بر پایه همین درک مشترک از شرایط معیشتی مردم است که اصولگرایان و اصلاح طلبان می خواهند در عمل و فارغ از سیاست زدگی رقابت انتخابات را فراموش کنند و وارد یک رقابت سازنده شوند؛ رقابتی عملی و اخلاقی برای اتخاذ تصمیمات صحیح و انجام وظایفشان برای ارتقای سطح رفاه شهروندان. لذا اگر در این انتخابات اصولگرایان به زعم دکتر محسن رضایی به دلیل کارنامه ضعیف ده ساله اخیر نتوانستند از مزیت ائتلاف بزرگ و فراگیر خود استفاده کنند، می خواهند تا با نمرات قابل قبولی که طی ماه های آتی می گیرند خود را برای آینده احیا کنند.
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
* captcha:
آخرین اخبار